ยินดีต้อนรับสู่บ้านอบอุ่นของคนรัก บอย สพล ชนวีร์

Harry Potter กับ เครื่องรางยมทูต

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ นานะจัง

  • *
  • 7113
  • -3
  • เพศ: หญิง
  • นิศาอรพินท์
    • อีเมล์
แฮรี่ พอตเตอร์ กับ ไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษ (GT200) # 2
« ตอบกลับ #210 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 01, 2010, 07:46:56 PM »
ความคิดเห็นที่ 1     

“ว้า  จบซะแล้ว  ....นึกว่าจะได้ดูการทดลองใช้ซะอีก...กำลังอยากรู้อยู่เชียวว่าในบรรดาผู้ร่วมรายการทั้งสามคนนี้ มีใครที่มีความสามารถพอจะเป็นผู้ที่ถูกเลือกบ้าง” รอนหันมาบอกอย่างเสียดาย

“อาจารย์คนนี้บอกว่า ‘เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการสูญเสียชีวิตของผู้ใช้’ แสดงว่ามีเจ้าหน้าที่มักเกิ้ลสูญเสียชีวิตเพราะไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษทำงานผิดพลาดเหรอเนี่ย” แฮรี่สงสัย

“ใช่..มีรายงานของมักเกิ้ลไทย มีรายงานว่าไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษ ไม่ชี้เป้า ทำให้มีเหตุระเบิดเกิดขึ้น.....แต่ มักเกิ้ลให้เหตุผลว่า เจ้าหน้าที่ผู้ใช้เครื่องมีร่างกายไม่พร้อม” เฮอไมโอนี่อธิบายตามรายงานข่าว

“แล้วกระทรวงเวทมนตร์ไทยล่ะ  วิเคราะห์เหตุการณ์ที่ไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษไม่ทำงานไว้ว่าอย่างไร” แฮรี่พยายามเจาะประเด็นสำคัญนี้

“กระทรวงเวทมนตร์ไทยวิเคราะห์กันว่า  ผู้ที่ใช้ไม้วิเศษนี่ได้ต้องเป็นผู้วิเศษเท่านั้น  และที่สำคัญ พ่อมดเลือดบริสุทธิ์เท่านั้นที่ใช้ได้ผล ส่วนพ่อมดเลือดผสมมีโอกาสเสี่ยงมากต่อการใช้งานที่ผิดพลาด และก่อให้เกิดความเสี่ยงในการปฏิบัติงานหากไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษไม่ชี้เป้าหมายซึ่งเป็นระเบิด” เฮอไมโอนี่อธิบายตามรายงานที่ได้รับจากกระทรวงเวทมนตร์ไทย

“นอกจากนี้ ยังมีประเด็นเรื่อง พ่อมดที่ใช้ไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษบางคน ไม่ได้เป็นผู้ที่ถูกเลือก  และมีอำนาจวิเศษในตัวไม่เพียงพอ  จึงไม่สามารถบังคับไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษได้ ซึ่งนี่เป็นความเสี่ยงของผู้ใช้มาก ๆ การคัดเลือกผู้ใช้จึงต้องทำกันอย่างเข้มข้น  ผู้ที่ใช้เครื่องจะต้องเข้าเรียนหลักสูตรการใช้จากกระทรวงเวทมนตร์ก่อนอย่างน้อยห้าวัน” รอนอธิบายเพิ่มเติม

“พ่อมดคนใดที่จบมาจากโรงเรียนพ่อมดแม่มดศาสตร์โดยตรงจะได้รับการพิจารณาเข้าคัดเลือกก่อนด้วยนะ” เฮอไมโอนี่เสริมตอนท้าย

“เอ๊ะ....” แฮรี่อุทานด้วยความตกใจ “รายงานบอกว่า พ่อมดเลือดผสมมีโอกาสเสี่ยงมากต่อการใช้งานที่ผิดพลาดอย่างนั้นหรือ...นี่หมายความว่าอย่างไรกัน  พวกเธอทั้งสองคนคิดเหมือนที่ฉันคิดบ้างรึเปล่า”

รอนและเฮอไมโอนี่หันมามองหน้าแฮรี่เพื่อต้องการคำอธิบายเพิ่มเติม  ขณะเดียวกันในใจของพวกเขาทั้งสองก็เต้นแรงแทบไม่เป็นจังหวะ

“ฉันกำลังสงสัยว่า...นี่จะเป็นแผนการทำลายพวกเลือดผสมของผู้เสพความตายรึเปล่า” แฮรี่ตั้งข้อสันนิษฐาน

“ไม่น่าจะใช่นะ...พวกผู้เสพความตายในสมัยนี้แทบจะไม่หลงเหลืออยู่แล้วนะแฮรี่  ตั้งแต่คนที่ไม่ควรเอ่ยนามเสียชีวิตไป และที่นี่ประเทศไทยนะไม่ใช่ประเทศอังกฤษ” รอนค้าน

“ที่ประเทศไทยพ่อมดแม่มดสามารถอยู่ร่วมกับมักเกิ้ลได้ค่อนข้างเปิดเผยมากกว่าที่อังกฤษ แม้กระทรวงเวทมนตร์ไทยจะพยายามบังคับให้พ่อมดแม่มดไทยทำตามกติกาในสนธิสัญญาสากลว่าด้วยการปกปิดโลกแห่งเวทมนตร์จากมักเกิ้ลก็ตามที” เฮอไมโอนี่เสริม “เท่าที่ทราบกระทรวงเวทมนตร์ไทยทำงานหนักมาก  แต่ไม่ค่อยได้ผลนักเพราะที่นี่มีผู้วิเศษจำนวนมาก  และหลากหลายสาขาเหลือเกิน”

“คงจะจริงอย่างที่พวกเธอสองคนว่า...ที่นี่คงไม่มีผู้เสพความตาย เพราะผู้เสพความตายที่อังกฤษเกิดขึ้นมาจากความคับแค้นใจมักเกิ้ลที่ทำร้ายพ่อมดแม่มดในสมัยก่อน จากประวัติศาสตร์ในประเทศไทยไม่เคยมีการเผาพ่อมดแม่มดมาก่อนเลย” แฮรี่เอนเอียงไปตามความคิดของเพื่อนทั้งสอง “อีกอย่างวิกเตอร์ ก็บอกว่า มักเกิ้ลที่นี่เชื่อและศรัทธาในตัวผู้มีเวทมนตร์มาก

แต่เดี๋ยวก่อน...และอาการเจ็บปวดที่แผลเป็นของแฮรี่เกิดมาจากอะไรกันล่ะ  นี่ต่างหากที่เป็นประเด็นสำคัญที่ทำให้แฮรี่สงสัยว่า ‘อาจจะ’ มีอะไรบางอย่างอยู่เบื้องหลัง ซึ่งเขาจะต้องคลายข้อสงสัยนี้ให้ได้

“คงไม่มีอะไรหรอกน่าแฮรี่..” รอนเตือนสติ

“แต่ว่า..” แฮรี่ตัดสินใจบอกรอนและเฮอไมโอนี่ “แผลเป็นบนหน้าผากของฉัน เริ่มมีอาการเจ็บอีกแล้วนะ  ตั้งแต่มาถึงประเทศไทย”

“อะไรนะ” รอนและเฮอไมโอนี่อุทานพร้อมกัน “เป็นไปได้อย่างไร”

“นี่ล่ะ...เป็นประเด็นที่ฉันต้องหาคำตอบให้ได้  พร้อม ๆ กับความลึกลับของไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษนั่น  ฉันคิดว่านอกจากเป็นของวิเศษแล้ว  จะต้องมีเบื้องหลังอะไรบางอย่างอยู่แน่นอน” แฮรี่พยายามหนักแน่นในข้อสงสัยของตัวเอง “เพราะโดยปกติแล้ว เวทมนตร์ของพ่อมดแม่มดจะไม่พลาด  การ์ดคาถาในไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษจะต้องกำหนดประสิทธิภาพของไม้อยู่แล้ว  ไม่ใช่ว่าเมื่อพวกเลือดผสมใช้แล้วจะก่อให้เกิดความเสี่ยงต่ออันตรายแบบนี้”

“แฮรี่  บางทีมันอาจไม่มีอะไรอย่างที่คิดก็ได้นะ...บางทีเอ่อ  อาจเป็นเพราะว่า” เฮอไมโอนี่บอกก่อนจะเดินเอามือมาแตะไหล่แฮรี่ “อากาศที่นี่ร้อนมาก  จึงทำให้แฮรี่ปวดหัวน่ะ”

“เฮอไมโอนี่....คิดได้ยังไงน่ะ  ปวดแผลเป็นที่หน้าผากเพราะอากาศร้อนเหรอ” แฮรี่โมโห “อีกอย่างฉันยังไม่เอาเรื่องเธอเลยนะ”

จากคุณ : ~My Birthday is on April 14~   
เขียนเมื่อ : 1 ก.พ. 53 16:52:48   

ออฟไลน์ นานะจัง

  • *
  • 7113
  • -3
  • เพศ: หญิง
  • นิศาอรพินท์
    • อีเมล์
แฮรี่ พอตเตอร์ กับ ไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษ (GT200) # 2
« ตอบกลับ #211 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 01, 2010, 08:00:19 PM »
ความคิดเห็นที่ 2     

ทั้งรอนและเฮอไมโอนี่มีสีหน้าตกใจ  เฮอไมโอนี่ชะงักและตาแดงก่ำ “เกิดอะไรขึ้น  มาเอาผิดเรื่องอะไรกัน”

“ฉันยังไม่ได้บอกพวกเธอสินะ...ฉันขี่นิลมังกัสไปตามแผนที่ที่เธอค้นหามาให้  แต่เมื่อไปถึงเขตบางซื่อนั่น  เจ้านิลมังกัสกลับบอกว่าไม่มีถนนบางเชื่องาย ไม่มีสำนักงานนิติเวทมนตร์ เอ้ย...นิติวิทยาศาสตร์อยู่ที่นั่น” แฮรี่ตะโดนใส่หน้าเฮอไมโอนี่อย่างโกรธเกรี้ยว

อะไรกัน...มาหาว่าปวดแผลเป็นที่หน้าผากเพราะอากาศเมืองไทยร้อนเนี่ยนะ

เฮอไมโอนี่น้ำตาไหลพราก ๆ รอนกอดเธอไว้ และหันมาทางแฮรี่ด้วยสายตาปลอบให้ใจเย็นลง  เขารู้จักแฮรี่ดี แฮรี่เป็นคนตรงไปตรงมาและแสดงออกทางอารมณ์ออกมาได้ง่าย ๆ ถ้าหากมีเรื่องไปกระทบเรื่องแผลเป็นรูปสายฟ้าที่หน้าผากนั่น

“แต่ฉันกับเฮอไมโอนี่ ได้แผนที่นั่นมาจากเว็บของกระทรวงเวทมนตร์ไทยนะ” รอนช่วยอธิบาย

“ได้มาจากกระทรวงเวทมนตร์ไทยเหรอ” แฮรี่ไม่พูดเสียงดังแล้ว คราวนี้เสียงนั้นเบาราวกระซิบ “เป็นไปได้มั๊ยว่าเป็นข้อมูลที่พวกเขาตั้งใจลวงพวกเรา เพราะฉันไปแล้วไม่เจอตามนั้น  ตอนนี้สำนักงานนั่นถูกย้ายมาตั้งอยู่ใกล้กับคอนโดที่พักของวิกเตอร์ คลัม ที่นอกเมืองโน่น”

“เป็นไปได้รึเปล่าว่า  กระทรวงเวทมนตร์ไทยไม่ได้อัพเดทข้อมูลให้เป็นปัจจุบัน” รอนพยายามให้เหตุผล และเขาตัดสินใจเดินไปหยิบคอมพิวเตอร์มาเปิดดู เพียงไม่นานทั้งสามคนก็อุทานออกมาพร้อมกัน

“จริงด้วย...พวกเขาไม่ได้อัพเดทข้อมูลใหม่เลย”

แฮรี่หันไปมองเฮอไมโอนี่ รู้สึกผิดที่ต่อว่าเธอไป “ขอโทษนะ เฮอไมโอนี่”

“ไม่เป็นไรหรอก  ฉันเข้าใจ  เป็นฉัน ฉันก็คงโมโห ที่ไม่ได้ตรวจสอบข้อมูลให้ดีก่อน” เฮอไมโอนี่ยิ้มให้แฮรี่

“แต่เจ้านิลมังกัส ก็ไม่น่าพลาดนะ  เพราะถ้าไม่มีสถานที่นั้นตามที่ใส่ข้อมูลลงไป  มันก็ต้องเตือนตั้งแต่แรก  แต่นี่มันไม่เตือน” แฮรี่ยังสงสัยต่อไปได้อีกสิน่า  แต่แล้วเขาก็ให้คำตอบกับตัวเอง “คงเป็นเพราะสถานที่นั้นเป็นของมักเกิ้ล  ไม้กวาดนิลมังกัสจึงตรวจสอบตั้งแต่แรกไม่ได้  ต้องบินไปถึงเขตนั้นก่อนมันจึงจะรู้”

“เอาล่ะ  พวกเราเตรียมเข้านอนกันเถอะ  พรุ่งนี้เราต้องเดินทางไปประชุมที่กระทรวงเวทมนตร์ไทยตั้งแต่เช้านะ” รอนเตือนทั้งสองคน พลางหาวปากกว้างส่งตาหวานไปให้เฮอไมโอนี่ “เข้านอนกันเถอะเฮอไมโอนี่”

“น่านนนนนน ไม่มีเกรงใจกันเลย” แฮรี่แซว “พวกเธอไปพักผ่อนกันเถอะ ฉันอยากอ่านข้อมูลเพิ่มเติมสักหน่อย”

แฮรี่เปิดแฟ้มรายงานการตรวจสอบประสิทธิภาพการใช้ไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษของกระทรวงเวทมนตร์ เขาอ่านไปได้สักพัก จึงมองนาฬิกาพบว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนของไทยแล้ว  แต่ให้ตายเถอะ  เขารู้สึกหิว เมื่อค่ำ วิกเตอร์ ครัม พาเขาไปทานอาหารที่ร้านอาหารของพ่อมดไทยแถวจตุจักร อาหารไทยอร่อยมาก แต่เขาทานได้นิดหน่อยเพราะความกังวลเรื่องแผลเป็นที่เจ็บขึ้นมาในช่วงนี้

ในรายการทีวีช่องของพ่อมดแม่มดไทยกำลังมีโฆษณาพิซซ่า....แฮรี่จดเบอร์โทรศัพท์  และตัดสินใจโทรสั่งทันที

เพียงแค่เวลาไม่เกินสิบนาที ก็มีเสียงดังเปรี้ยง หน้าประตูห้องพัก  แฮรี่วิ่งออกไปเปิดประตูดู แต่ไม่เห็นอะไร จนกระทั่งก้มลงไป จึงพบว่ามีเจ้าตัวเล็ก ๆ สูงไม่เกินระดับกลางน่องของเขากำลังยิ้มเห็นฟันแหลมเล็กเต็มปาก ตาของมันโตขนาดลูกเทนนิส
“เฮ้ย...” แฮรี่อุทาน “เมืองไทยมีเอลฟ์ด้วยเหรอเนี่ย”

“สวัสดีค่ะ...เธอชื่อดอลลี่...เธอมาส่งพิซซ่าให้ผู้วิเศษที่พักอยู่ในห้องนี้เจ้าค่ะ” เจ้าตัวเล็ก ๆ แนะนำตัวเอง

แฮรี่คิดถึงดอบบี้ ที่จากเขาไปนานแล้ว  เขาคิดถึงเพื่อนผู้จงรักภักดีของเขา ซึ่งตัวเล็ก ๆ ผิวหนังเหี่ยวติดกระดูก หัวใหญ่ ๆ ตาโต ๆ มีหูแบบนี้  แต่...ดูเหมือนเจ้านี่จะหูเล็กกว่ากว่าเอลฟ์ที่อังกฤษ และที่สำคัญเจ้านี่ไม่สวมเสื้อ แต่นุ่งโจงกระเบนแบบที่เขาเคยเห็นเด็ก ๆ มักเกิ้ลไทยนุ่งเล่นในวันสงกรานต์  ...แถมยังสวมสร้อยคอยาวไปถึงเอวด้วย...แปลกดี..แฮรี่คิด

“เธอเป็นเอลฟ์เหรอ” แฮรี่ถาม

“เอลฟ์....อ๋อ...ไม่ได้เรียกแบบนั้นซะทีเดียว แต่ก็ตระกูลเดียวกัน” ดอลลี่ตอบเสียงแหลมเล็กน่ารัก “มักเกิ้ลไทยส่วนใหญ่เรียกพวกเธอว่า ...ลูกกรอก  อิอิอิ...”

“ลูกกรอก...ที่เป็นบริวารของพ่อมดแม่มดไทย  สามารถย่อส่วนตัวเองให้เหลือขนาดเล็กเท่านิ้วก้อยได้น่ะหรือ” แฮรี่อยากรู้  เขามาที่นี่ได้เจอสิ่งมีชีวิตในโลกเวทมนตร์ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเยอะเลย

“แม้ตัวอื่น ๆ จะเป็นบริวาร  แต่เธอไม่ใช่บริวาร  เธอเป็นอิสระ  เธอทำงานที่ร้านอาหาร ได้ค่าตอบแทน และนี่ราคาหกร้อยบาทถ้วน จงจ่ายมาให้ไว” ดอลลี่บอกพลางส่งกล่องพิซซ่าให้แฮรี่

แฮรี่คิดถึงดอบบี้...เจ้าตัวนี้นิสัยคล้ายดอบบี้เลย...รักความเป็นอิสระเหนือกว่าสิ่งใด

แฮรี่ส่งเงินให้ดอลลี่...เขายิ้มหวานให้ด้วยความเอ็นดู

“เขายิ้มให้เธอด้วย...ดอลลี่ปลาบปลื้มใจที่เขายิ้มให้เธอ...แฮรี่ พอตเตอร์” ดอลลี่พูดพลางกระโดดรอบ ๆ ขาแฮรี่ “พ่อมดผู้โด่งดัง  ยิ้มให้เธอ...เธอคงมีความสุขไปอีกนาน”

เปรี้ยง...แล้วดอลลี่ สิ่งมีชีวิตในโลกเวทมนตร์ของไทยก็หายตัวไป ทิ้งให้แฮรี่ยืนถือกล่องพิซซ่า และอมยิ้มด้วยความอารมณ์ดี

จากคุณ : ~My Birthday is on April 14~   
เขียนเมื่อ : 1 ก.พ. 53 16:53:14 
 


ออฟไลน์ sk

  • อดีตก็คือวันวานที่ผ่านไป
  • *
  • 839
  • 1
  • เพศ: หญิง
  • ทางเดินย่อมไม่มีวันสิ้นสุด
Re: แฮรี่ พอตเตอร์ กับ ไม้ล้างป่าช้ามหาวิเศษ (GT200) # 2
« ตอบกลับ #212 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 01, 2010, 09:24:30 PM »
อ้า อดคิดถึงด็อบบี้ไม่ได้จริงๆ จำได้ตอนที่อ่านถึงตอนแฮร์รี่ลงมือขุดหลุมศพ สลักป้ายชื้อด็อบบี้เอง แอบบ้ำตาไหลด้วยความซึ้งใจ คิดแล้วมันยังเศร้า  :-X

ออฟไลน์ นานะจัง

  • *
  • 7113
  • -3
  • เพศ: หญิง
  • นิศาอรพินท์
    • อีเมล์
credit : http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A10462933/A10462933.html



"ฮอร์ครักซ์"


ฮอร์ครักซ์ (Horcrux) หนึ่งในวัตถุศาสตร์มืดที่ทรงพลังอำนาจมากที่สุด เรื่องราว และข้อมูลเกี่ยวกับฮอร์ครักซ์นั้น มีเก็บไว้ในห้องสมุด ของโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มด และเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ ซึ่งปัจจุบันหนังสือเล่มดังกล่าว ถูกสันนิษฐานว่า ถูกนำกลับไปเก็บรักษาไว้ในฮอกวอตส์ หลังจากที่เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ได้เรียกมันมาจากห้องพักอาจารย์ใหญ่ ของอัลบัส ดัมเบิลดอร์

ฮอร์ครักซ์ นับเป็นวัตถุเวทมนตร์ที่สร้างความเสียหายให้ทั้งกับผู้สร้าง และผู้ครอบครองมัน เนื่องจากภายในฮอร์ครักซ์นั่น คือ ชิ้นส่วนวิญญาณที่ถูกแยก แบ่ง ฉีกออกจากร่างกาย เพื่อให้เกิดเป็นอมตะ

 การสร้างฮอร์ครักซ์
ผู้ที่จะสร้างฮอร์ครักซ์ขึ้นมาหนึ่งชิ้นนั้น จำต้องแลกมาด้วยการทำลายล้างชีวิตของใครคนใดคนหนึ่ง ทั้งนี้อาจเป็นไปเพื่อ แสดงอำนาจให้ฮอร์ครักซ์เห็นถึงอำนาจด้านมืด เมื่อพ่อมดแม่มดคนใด แยกชิ้นส่วนวิญญาณของตนเอง ออกมาแล้วนั้น จำต้องหาที่อาศัยให้แก่วิญญาณ ที่ถูกแยกออกมา

ที่อยู่อาศัยของชิ้นส่วนวิญญาณนั้น สามารถสร้างขึ้นได้ในทุกสถานะ ไม่ว่าจะเป็น สิ่งที่มีชีวิต หรือไม่มีชีวิต จะเป็นสิ่งของ สัตว์ รูปปั้น ไม้กายสิทธิ์ หรืออะไรก็ตามแต่ ทั้งนี้ที่อยู่ของวิญญาณนี้ จะถูกเรียกในชื่อ "ฮอร์ครักซ์"

ดังนั้น ฮอร์ครักซ์ จึงหมายถึง ที่กักเก็บชิ้นส่วนวิญญาณ ที่ผ่านการแบ่งแยกแล้ว ฮอร์ครักซ์จะทรงพลังอานุภาพอย่างมาก และมันจะปกป้องวิญญาณที่อยู่ภายใน จากการถูกทำลาย จากหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต กล่าวไว้ว่า

หลังจากที่แฮร์รี่ พอตเตอร์ เปิดล็อกเกตสลิธีริน ซึ่งเป็นฮอร์ครักซ์ของลอร์ด โวลเดอมอร์ เพื่อที่จะให้รอน วิสลีย์ เพื่อนสนิทนั้น ได้ทำลายมันด้วยดาบของก็อดริก กริฟฟินดอร์ แต่ด้วยพลังอำนาจในการต่อต้านการทำลายชิ้นส่วนวิญญาณ วิญญาณภายในจะแสดงอำนาจด้วยวิธีต่างๆ เพื่อให้การทำลายสิ้นสุดลง ดังที่ ชิ้นส่วนของวิญญาณ โวลเดอมอร์ ทำปฏิกิริยากับรอน ด้วยการสร้างร่างของเฮอร์ไมโอนี่ และแฮร์รี่ขึ้นมา เพื่อหมายจะให้รอน ตกอยู่ในอำนาจการควบคุมของฮอร์ครักซ์

 การทำลายฮอร์ครักซ์
จะต้องทำลายด้วยวัตถุเวทมนตร์ หรือคาถาใดก็ตามที่ทรงพลังอำนาจ เช่น การใช้ดาบของก็อดริก กริฟฟินดอร์ ที่ทรงพลังอานุภาพ เนื่องจากดาบจะซึมซับเอาพลังเข้าสู่ตัวดาบ เพื่อสร้างให้เกิดความทรงพลังในตัวของมันเอง ดังนั้นดาบจึงสามารถทำลายฮอร์ครักซ์ลงได้ และที่สำคัญผู้จะทำลายมัน จะต้องมีสติ และไม่หลงไปกับสิ่งที่ชิ้นส่วนวิญญาณแสดงออกมา

ในการแยกชิ้นส่วนวิญญาณหนึ่งครั้ง จะต้องสูญเสียสิ่งหนึ่งไป จากความเป็นปกติธรรมชาติ ของผู้สร้างฮอร์ครักซ์ขึ้นมา ดังที่โวลเดอมอร์ สูญเสียใบหน้าที่หล่อเหลา หลังจากการแบ่งชิ้นส่วนวิญญาณออกถึง 7 ชิ้น ซึ่งจริงๆแล้วขีดจำกัดในการสร้างฮอร์ครักซ์ สามารถสร้างได้เพียง 1 ชิ้นเท่านั้น ซึ่งนับได้ว่าสาหัสอย่างถึงที่สุดแล้ว แต่ด้วยโวลเดอมอร์หลงใหลในอำนาจมืด และเลวทรามเกินกว่าใครที่ไหนจะเท่าเทียมได้



 ฮอร์ครักซ์ทั้ง7 และการถูกทำลาย

 สมุดบันทึกของทอม ริดเดิ้ล(ภาค 2) ถูกสร้างขึ้นเมื่อใด ไม่กำหนดหลักฐานที่แน่ชัด แต่ถูกเก็บไว้โดยลูเซียส มัลฟอย หลังจากที่โวลเดอมอร์มอบให้เขาเก็บไว้ดูแล อาวุธที่ใช้ทำลาย คือ เขี้ยวงูบาซิลิสก์ ที่มีพลังอำนาจในการทำลาย นั่นคือ เมื่อใครสัมผัสกับพิษจากเขี้ยวของบาซิลิสก์ ผู้นั้นจะถึงแก่ความตายภายใน 1 นาที

 แหวนตระกูลเพฟเวอร์เรล(ภาค 5 - 6) ซึ่งตกทอดมาถึงมาโวโล่ ก๊อนท์ (แหวนดังกล่าว คือหนึ่งในเครื่องรางยมทูต ที่ถูกเรียกในนาม หินชุบวิญญาณ) ถูกสร้างขึ้นทันทีหลังจากที่โวลเดอมอร์ จัดการกลับ และเปลี่ยนแปลงความทรงจำของก๊อนท์ และขโมยมันมา แหวนดังกล่าวนับเป็นแหวนประจำตระกูลก๊อนท์ หลังจากที่ตกทอดมาถึงเขา ผู้ำทำลายฮอร์ครักซ์ชิ้นนี้ คือ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ โดยเขาได้ทำลายด้วยดาบของก็อดริก กริฟฟินดอร์ เช่นกัน แต่จากการสัมผัสกับมันครั้งแรก ทำให้อัลบัส ถึงกับเสียมือไปข้างหนึ่ง โดยอยู่ในสภาพที่ดำเกรียม ไม่สามารถใช้งานได้อีก

 ล็อกเกตสลิธีริน(ภาค 7) ล็อกเกตดังกล่าวโวลเดอมอร์ได้ขโมยมาจากเฮ็ปซิบาห์ สมิท หลังจากที่สร้างความหลงใหลด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาครั้งอดีต ทำให้เธอถึงกับตัดสินใจนำสมบัติล้ำค่านี้มาให้เขาดู และเป็นเหตุให้สมิทตายในที่สุด และหลังจากนั้นจอมมารได้ทำการปรับเปลี่ยนความทรงจำของเอลฟ์ประจำบ้าน ให้เป็นผู้สารภาพว่า ได้ฆ่านายของมันด้วยตนเอง มันถูกซ่อนอยู่ที่ถ้ำแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นถูกสับเปลี่ยนโดยเรกูลัส แบล็ก ร.อ.บ. (เสียชีวิตหลังจากสับเปลี่ยนล็อกเกตเป็นของปลอม เพื่อหมายจะทำลายมัน ด้วยความเกรงกลัวอำนาจของจอมมาร ครั้งยังเป็นหนึ่งในผู้เสพความตาย และมือขวาของโวลเดอมอร์) ผู้ร่วมมือกับเรกูลัสในครั้งนั้นคือ เอลฟ์ประจำบ้าน ครีเชอร์ ปัจจุบันกลายเป็นเอลฟ์ของแฮร์รี่ พอตเตอร์ และมันถูกทำลาย หลังจากที่แฮร์รี่พบดาบของก็อดริก กริฟฟินดอร์ ในบ่อลึกแห่งหนึ่ง ซึ่งในขณะนั้น เขาเกือบเสียชีวิต หลังจากที่มันรัดคอเขาจนแทบหมดลมหายใจ ขณะที่ดำน้ำลงไปนำดาบของก็อดริก กิรฟฟินดอร์ขึ้นมา แต่รอน วิสลีย์ช่วยแฮร์รี่ พอตเตอร์ไว้ได้ทัน และรอนเป็นคนทำลายฮอร์ครักซ์ชิ้นนี้ด้วยตนเอง

 ถ้วยของฮัฟเฟิลพัฟ(ภาค 7) จอมมารขโมยมันมาจากเฮ้ปซิบาห์ สมิทเช่นเดียวกัน ถ้วยดังกล่าวถุกเก็บไว้ในการดูแลของเบลลาทริกซ์ เลสแตรงก์ ภายใต้ห้องนิรภัยของตระกูล แต่แฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่สามารถขโมยมันมาจากธนาคารกริงกอตส์ได้ หลังจากนั้นมันถูกทำลายลงโดยฝีมือของเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ หลังจากกลับไปในห้องแห่งความลับ ในฮอกวอตส์ โดยผู้เปิดห้องแห่งความลับคือ รอน วิสลีย์ เขาเลียนเสียงพาร์เซลเมาท์มาจากแฮร์รี่ พอตเตอร์ มันถูกทำลายโดยเขี้ยวของงูบาซิลิสก์

 รัดเกล้าของเรเวนคลอที่สาบสูญ(ภาค 7) รัดเกล้าของเรเวนคลอถูกขโมยไปจากโรวีนา โดยลูกสาวของเขาเอง เฮเลนา เรเวนคลอ ซึ่งปัจจุบันคือ ผีประจำบ้านเรเวนคลอ ที่รู้จักกันในชื่อของ สุภาพสตรีสีเทา เธอนำมันไปซ่อนในต้นไม้ในป่าในอับแบเนีย และหลังจากนั้นโวลเดอมอร์เป็นคนไปพบ และสร้างมันขึ้นเป็นฮอร์ครักซ์ หลังจากนั้นเขาย้ายมันไปซ่อนไว้ในห้องต้องประสงค์ สำหรับผู้ปรารถนาที่ซ่อนของดีๆ ซึ่งหลังจากนั้นถูกค้นพบ และทำลายโดยไฟอันทรงพลัง ที่แครบเป็นคนสร้างขึ้น มันเผาผลาญและมอดไหม้ไปทั้งห้อง และหลังจากนั้นแครบก็ตาย

 งูนากินี(ภาค 7) หลังจากที่โวลเดอมอร์รู้ถึงอันตรายของฮอร์ครักซ์ที่เขาสร้าง จอมมารได้สร้างกรงมนตราขึ้นมาเพื่อคุ้มกันนากินี และพาติดตัวเขาเสมอตลอดเวลา และหลังจากนั้น มันถูกฆ่าด้วยฝีมือของเนวิลล์ ลองบัตท่อม โดยเขาใช้ดาบของก็อดริด กริฟฟินดอร์ ที่ดึงออกมาจากหมวกคัดสรร ตัดเอาศีรษะของงูขาดจากตัว ต่อหน้าต่อตาของโวลเดอมอร์

 แฮร์รี่ พอตเตอร์(ภาค 7) เด็กชายผู้รอดชีวิต กลายเป็นฮอร์ครักซ์หลังจากที่โวลเดอมอร์สร้างขึ้นโดยไม่ตั้งใจ หลังจากที่หมายจะฆ่าแฮร์รี่ พอตเตอร์ คำสาปพิฆาตของเขาตีกลับและทำให้เขาสูญเสียร่างกายไปในตอนนั้น ฮอร์ครักซ์ชิ้นนี้ถูกทำลายด้วยเงื้อมมือของจอมมารเอง ในตอนที่พยายามฆ่าแฮร์รี่ พอตเตอร์ในป่าต้องห้าม แฮร์รี่ พอตเตอร์ตายในตอนนั้น และฮอร์ครักซ์ก็ถูกทำลายลง แต่แฮร์รี่ พอตเตอร์ ด้วยมีเครื่องรางยมทูต จึงฟื้นกลับมาได้อีกครั้ง

(ข้อมูลจาก : วิกิพีเดีย)


Thanks: ฝากรูป

ออฟไลน์ มุนานะ

  • *
  • 17
  • 0
  • เพศ: หญิง
Re: Harry Potter กับ เครื่องรางยมทูต
« ตอบกลับ #214 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2011, 12:33:28 PM »
มุนาอ่านจบแล้ว :icon_exclaim:มาปลื้มตอนสิบเก้าปีต่อมาแน่ะ :icon_cool: แฮรี่กับจินนี่ มีลูกชื่อว่า เจมส์ อัลบัส เซเวอร์รัส และลิลี่ (เรียงถูกหรือเปล่า :icon_rolleyes:) ส่วนรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ มีลูกชื่อว่า โรส และฮิวโก้ ยังมีอีกคือ เท็ดดี้ ลูปิน ลูกของรีมัส จอห์น ลูปิน กับ นิมฟาดอร่า ท็องส์ (พิมพ์ถูกหรือเปล่า :icon_rolleyes:) เดรโกกับภรรยา มีลูกชื่อว่า สกอร์เปียส ประหลาดใจอยู่ตรงที่ เนวิลล์ ลองบัตทอม ได้เป็นศาสตราจารย์ได้ยังไงเนี่ย :icon_mrgreen:

ออฟไลน์ Moon

  • **
  • 782
  • 0
  • เพศ: หญิง
Re: Harry Potter กับ เครื่องรางยมทูต
« ตอบกลับ #215 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2011, 12:50:15 PM »
มุนาอ่านจบแล้ว :icon_exclaim:มาปลื้มตอนสิบเก้าปีต่อมาแน่ะ :icon_cool: แฮรี่กับจินนี่ มีลูกชื่อว่า เจมส์ อัลบัส เซเวอร์รัส และลิลี่ (เรียงถูกหรือเปล่า :icon_rolleyes:) ส่วนรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ มีลูกชื่อว่า โรส และฮิวโก้ ยังมีอีกคือ เท็ดดี้ ลูปิน ลูกของรีมัส จอห์น ลูปิน กับ นิมฟาดอร่า ท็องส์ (พิมพ์ถูกหรือเปล่า :icon_rolleyes:) เดรโกกับภรรยา มีลูกชื่อว่า สกอร์เปียส ประหลาดใจอยู่ตรงที่ เนวิลล์ ลองบัตทอม ได้เป็นศาสตราจารย์ได้ยังไงเนี่ย :icon_mrgreen:

ถ้าจำไม่ผิด เนวิลล์ ลองบัตท่อมเก่งในเรื่องของสมุนไพรศาสตร์ค่ะ คงได้เป็นอาจารย์สอนวิชานี้ เพราะเป็นวิชาที่เนวิลล์ถนัดมาก

ออฟไลน์ อัคนีสีเพลิง

  • *
  • 549
  • 0
  • เพศ: หญิง
  • อะ วิช สุ นุต สา นุ ติ
    • อีเมล์
Re: Harry Potter กับ เครื่องรางยมทูต
« ตอบกลับ #216 เมื่อ: ธันวาคม 03, 2011, 02:30:10 PM »
ตอนนี้ได้ดูไปแล้วล่ะค่ะ อยากบอกว่าเขาแต่งหน้าจินนี่ได้แก่เว่อร์มากค่ะ  >:( แอบเซ็งเล็กน้อยที่ทำให้จินนี่เค้าดูแปลกไปเลยอ่ะ
แต่แฮร์รี่นี่ยิ่งโตยิ่งน่ารักอ่ะ 555  :icon_question: