Boyclub คลับอบอุ่นของคนรักพี่บอย
ข่าว:
 
*
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน สิงหาคม 01, 2014, 11:50:41 AM


เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น


หน้า: [1] 2 3   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: เล่าเรื่อง !~โกมินทร์~!  (อ่าน 11274 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
SoRa
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Jr. Member
*********

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 96



อีเมล์
« เมื่อ: มีนาคม 07, 2011, 05:52:23 PM »

 icon_twisted ว่างจัดไม่มีไรทำ  icon_rolleyes

เห็นเค้าเล่า อยากเล่าบ้าง ฮ่าๆๆ จะเล่าเรื่องนี้ อ้าววว เค้าเล่าไปแระ

จะเล่าเรื่องนั้น อ้าววว มีคนเล่าแระ จะเล่าเรื่องโน้นน ว้าาา เล่ากันไปอีกแร้ววอ่า

ก็เลยมาจบที่เรื่องนี้ละกัน "โกมินทร์" ฮ่าๆๆๆๆ เป็นเรื่องสุดท้ายที่ได้ดู และได้ซื้อหามาเก็บไว้เป็นที่ระทึกแก่ตนเอง  Evil

โกมินทร์

บทประพันธ์          บุราณ

บทโทรทัศน์         ฐิติเมตต์

นักแสดง

ฆธาวุธ        ปิ่นทอง            โกมินทร์

ศิริวัฒนา      เบญจมาธิกุล       ธนูทอง

เจษฎา        รุ่งสาคร             ธนูกลด

อาทิตย์       เยี่ยมยืนยง         โกเมศ

ศิริรัตน์        ดีเด่น               โกมล

อรรถพันธ์    พูลสวัสดิ์            โกมินทร์ (ตอนเด็ก)

นราธิษณ์     น้ำค้าง               มัสกา (ตอนเด็ก)

กิ่งกาญจน์    บุญสุข              ธนูทอง (ตอนเด็ก)

************************************************

เจ้าชายโกมินทร์ ต้องโบยบินจากบ้านเกิดเมืองนอน

ได้พระดาบสสั่งสอน ตั้งแต่ตอนยังเยาว์วัย

เจ้าชายโกมินทร์ เข้าใจผิดว่าพ่อไม่ห่วงใย

จากนี้จะอยู่เพื่อใคร ขอจากไปค้นหาตัวเอง

ด้วยพลังฤทธากำเนิดมาคู่กาย ให้เผชิญผู้ใดไม่เคยหวั่น

มีกำไลวิเศษและแพรแดงป้องกัน อริมารเมื่อพานพบสยบไป

โกมินทร์ ผู้เกรียงไกรกำจัดผองภัยผู้รุกราน

โกมินทร์ ผู้กล้าหาญขจัดผองมารผดุงคุณธรรม


โกมินทร์ กุมาร

<a href="http://www.youtube.com/v/H9QyTW3M2tc&amp;hl=en_US&amp;feature=player_embedded&amp;version=3&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash" target="_blank">http://www.youtube.com/v/H9QyTW3M2tc&amp;hl=en_US&amp;feature=player_embedded&amp;version=3&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash</a>



*************************************************


เปิดฉากแรกมาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงเลย ฉากมาแบบสวยมาก



เริ่มฉากด้วยการที่เรือสำเภาลำนึงอยู่กลางท้องทะเล เหล่าลูกเรือสังสรรค์เหล้ายาปลาปิ้ง แล้วก็มีเหล่าพญานาคมาแสดงเดชให้ผู้คนยำเกรง


“นันทิ ท่านนัคคาพ่อของเจ้าเคยพูดใช่มั๊ย ว่าเดี๋ยวนี้ผู้คนมักไม่สนใจในฤทธิ์เดชของพญานาคกันแล้ว”

“พระเจ้าค่ะ ท่านพ่อบอกว่า องค์เหนือหัวกโตหลมิได้เสด็จขึ้นไปบนพิภพเพื่อสำแดงเดชานุภาพและฤทธานุภาพมานานกว่าเกือบ 10 ปี

แล้วพระเจ้าค่ะ เห็นว่าเป็นเพราะมีพระราชานามว่า โกสุทัมยอมรับนับถือ และเกรงบารมีของเหนือหัวกโตหลเป็นอย่างมาก

เหมือนดั่งหนูกลัวแมว องค์เหนือหัวกโตหลจึงมิจำเป็นต้องขึ้นไปสำแดงเดชอีกแล้วพระเจ้าค่ะ”

“แต่วันนี้ ข้าจะสำแดงเดชให้ผู้คนยำเกรง แทนเสด็จพ่อเอง”


พอสิ้นคำของพระโอรสอัคคีก็สำแดงเดช และบารมีให้เล่าลูกเรือเกรงกลัว บ้างก็กระโดดหนีลงน้ำ บ้างก็โดนนาคพ่นน้ำจนกระอักตาย

บ้างก็โดนพิษไฟของพญานาค พระโอรสนึกสนุกในการกระทำของตนเองที่คิดว่ามิมีผู้ใดต้านทานพลังของเหล่านาคได้เลย

“ฮ่าๆๆ สนุกจริงๆนันทิ เห็นมั๊ยไม่มีมนุษย์คนไหนจะต้านทานพลังของข้าได้เห็นมั๊ย”

“พระโอรส พระเจ้าค่ะ สนุกพอแล้วงั้นเรารีบกลับเมืองบาดาลกันเถอะพระเจ้าค่ะ”

“ยังนันทิ เรายังสนุกไม่พอ เราไปสนุกกันต่อเถอะนันทิ ป่ะ”

แล้วในที่สุดเรือลำนั้นก็จมดิ่งลงสู่ห้วงมหาสมุทร ไร้วี่แววคนที่จะรอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว

****************************************

บันทึกการเข้า
กาฬรหัสย์
Global Moderator
Hero Member
*****

การ์ม่า: -2
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 6,166


ஐ~ เผ่าพันธุ์นาคีซ่อนพิษไว้เสมอ ~ஐ


« ตอบ #1 เมื่อ: มีนาคม 07, 2011, 06:12:13 PM »


แปะภาพเป็นกำลังใจว่ามาเล่าต่อด้วยนะคะ 
 icon_smile

บันทึกการเข้า

**จักรวาลนี้กว้างไกลแลไพศาลนัก เราเป็นเพียงละอองธุลีอันน้อยนิดล่องลอย ยากที่จะเรียนรู้ทุกสรรพสิ่งให้จบครบสิ้น
สิ่งที่เรามิเคยเห็น ใช่ว่าจะมิมี แลสิ่งที่มิเคยได้ประสบ ก็ใช่ว่าจะมิเคยเกิดขึ้น**
SoRa
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Jr. Member
*********

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 96



อีเมล์
« ตอบ #2 เมื่อ: มีนาคม 07, 2011, 07:15:54 PM »

ตัดฉากเข้ามาในเมือง ร้านรวงต่างๆมีประชากรมากมายเดินชมเลือกของตามตลาด พระโอรสอัคคีกับนันทิ นึกสนุกต่อจึงเข้ามาดูเมืองขององค์ราชาโกสุทัม ที่ยอมพ่ายและเทิดทูลบูชาพ่อของตัวเอง ว่าจะเป็นเมืองแบบไหนกัน ทำให้ชาวบ้านแตกตื่น กับรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูไม่เหมือนคนปกติทั่วไป ต่างพากันซุบซิบนินทาต่างๆตามประสาชาวบ้าน


และในขณะนั้นเองมีเด็กชายกลุ่มหนึ่ง วิ่งหนีเพื่อนพ้องและได้วิ่งเข้ามาชนกับพระโอรสอัคคี ทำให้อัคคีโกรธมาก


“ไอ้เด็กบ้า นี่บังอาจวิ่งชนข้าเหรอ”

“เอ็งน่ะสิบ้า ปล่อยนะโว้ย“

“ไม่ปล่อยเว้ย” พระโอรสอัคคียังคงดึงทึ้ง เด็กที่วิ่งมาชนอย่างไม่ลดละ และไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆด้วย เด็กคนนั้นจึงร้องเรียกให้เพื่อนมาช่วยตนเอง

“เฮ้ย ช่วยข้าหน่อยเว้ย”

นันทิทหารคนสนิทมองดูไปรอบๆกาย เห็นชาวบ้างต่างอื้ออึงในการกระทำของอัคคี จึงห้ามปรามเป็นการด่วน

“พระโอรสพระเจ้าค่ะ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว รีบกลับกันเถอะพระเจ้าค่ะ”

“เกิดเรื่องใหญ่ ก็ให้มันเกิดไปสิ อย่างเราจะต้องกลัวอะไรด้วยเล่า” อัคคีไม่สนใจฟังคำห้ามปรามของนันทิเลยแม้แต่น้อยเพราะหยิ่งทนงว่าตัวเองนั้นเป็นนาค

หามิมีผู้อื่นใดมาต่อกรกับตนได้ อัคคีจึงสะบัดเด็กคนนั้นลงไปกับพื้นและหันมาท้าทายพวกชาวบ้าน


“เข้ามาสิว่ะ ไอ้พวกมนุษย์ชั้นต่ำ” ชาวบ้านที่ยืนฟังอยู่แทบทนกับการกระทำของคนต่างถิ่นที่ทำกับลูกหลานตัวเองไม่ได้แล้วยังจะโดนดูหมิ่นอีกด้วย
จึงทนไม่ได้ที่มีใครมาว่าพวกตนแบบนั้น

“เฮ้ย มันว่าพวกเราเป็นมนุษย์ ชั้นต่ำ แกมาจากไหนว่ะ จึงมารังแกลูกหลานของพวกข้า เฮ้ย...ลุยมัน” ชาวบ้านเองไม่คาดคิดมาก่อนว่าตนนั้นกำลังพูดอยู่กับใคร
จึงได้สั่งให้พรรคพวกชาวบ้านกันเองสั่งสอนคนต่างถิ่นเสียหน่อย

ชาวบ้านต่างกรูกันเข้าไปสั่งสอนอัคคีเสียหน่อย แต่แรงมนุษย์ธรรมดาที่ไหนเลยจะสู้แรงของนาคอันสูงศักดิ์อย่างอัคคีได้

“มนุษย์ชั้นต่ำ แกทำอะไรพวกข้าไม่ได้หรอก” อัคคีไม่ยอมลดละจึงต่อสู้จนชาวบ้านบาดเจ็บกันระนาว บ้างก็ตาย บ้างก็อาการสาหัส นันทิเห็นว่าอัคคีทำเกินไปจึงห้ามปรามเป็นครั้งที่สอง

“พระโอรส พอเถอะพระเจ้าค่ะ”



“ไม่!!~ ในเมื่อพวกมันอยากลองดีกับเรา” เมื่ออัคคีพูดเช่นนี้ จึงแปลงกายเป็นนาคตามเผ่าพันธุ์เดิมของตน
รวมทั้งนันทิเองด้วย (แล้วนันทิจะห้ามอัคคี เพื่อ???) อัคคีแปลงร่างเสร็จได้ลงสู่บ่อน้ำอันใกล้ แล้วโผล่ขึ้นมาพ่นน้ำ
สร้างความเสียหายไปทั่วทั้งร้านตลาด ผู้คนต่างวิ่งหลบหนีกันอลหม่าน

********************************************************************
บันทึกการเข้า
ปากกาเวทมนตร์
รักการอ่าน รักเสียงเพลง
Hero Member
*****

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 1,164


LOVEGUNGRACE@hotmail.com
เว็บไซต์ อีเมล์
« ตอบ #3 เมื่อ: มีนาคม 07, 2011, 07:32:46 PM »

มาให้กำลังใจคนเล่าเรื่องก่อนไปนอนค่าาา  ตื่นแล้วค่อยมาอ่าน
ภาพชัดดีค่ะ
บันทึกการเข้า



SoRa
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Jr. Member
*********

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 96



อีเมล์
« ตอบ #4 เมื่อ: มีนาคม 07, 2011, 07:33:58 PM »

ตัดฉากเข้ามาในถ้ำใต้บาดาลอันเป็นที่อยู่ของอัคคี อัคคีได้หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ถึงการกระทำของตนเอง ที่ดูๆแล้วมันสะใจยิ่งนักไอ้พวกมนุษย์หน้าโง่ทั้งหลาย

“ตลกจริงๆเลยนะ นันทิ ตลุยเมืองมนุษย์ครั้งแรก เราก็แสนจะสนุกจริงๆ รู้อย่างเนี้ยนะ เราขึ้นไปเล่นบนเมืองมนุษย์นานแล้วหล่ะ ฮ่าๆๆๆ”

“สนุกหรือพระเจ้าค่ะพระโอรส นันทิว่าที่เราขึ้นไปทำให้ชาวบ้านเมืองมนุษย์เค้าบาดเจ็บล้มตายไปหลายคน อาจจะทำให้เราต้องเดือดร้อนในภายหลังได้นะพระเจ้าค่ะ”

“ใคร !!~ ใครมันจะกล้าทำให้เราต้องเดือดร้อนได้ นันทิ เราเป็นถึงพระโอรสของพญานาคราชกะโตหล หน้าไหนมันจะกล้าทำให้เราต้องเดือดร้อน”

“แต่อาจจะมีมนุษย์บางคนที่มีความเก่งกล้าสามารถนะพระจ้าค่ะ”

“ไม่มี ไม่มีมนุษย์ตนไหนที่จะมีความเก่งกล้าสามารถเกินกว่าพญานาคอย่างพวกเราได้หรอก เจ้าจำที่เสด็จพ่อของเราเคยรับสั่งได้มั๊ย
ว่ามนุษย์เกรงกลัวและกราบไหว้พญานาคอย่างพวกเราอยู่ ฮ่าๆๆ” ขณะที่อัคคีหยิ่งลำพองตนนั้นอยู่นั้น ท่านนัคคาพ่อของนันทิได้เข้ามาทูลถามด้วยความเป็นห่วง


“พระโอรสเสด็จไปไหนมาพระเจ้าค่ะ เสด็จพ่อถามหาอยู่นะพระเจ้าค่ะ”

“เราก็ไปตลุยบนเมืองมนุษย์มาหน่ะสิ ท่านนัคคา”

“พระโอรสหนีไปเล่นบนเมืองมนุษย์มาหรือพระเจ้าค่ะ พระบิดาสั่งห้ามแล้วนะพระเจ้าค่ะว่ายังไม่ถึงเวลาอันควรที่เสด็จขึ้นไปยังเมืองมนุษย์ เพราะยังพระเยาว์อยู่นะพระเจ้าค่ะ”

“เราโตแล้วท่านนัคคา แล้วก็โตพอที่จะสั่งสอนให้ไอ้มนุษย์พวกนั้นเกรงกลัวเราได้แล้ว”

“พระโอรส พระโอรสไปเมืองมนุษย์แล้วได้ไปทำอะไรกับพวกมนุษย์หรือเปล่าพระเจ้าค่ะ”

“ก็ไม่มีอะไรมาก เราก็แค่ทำให้พวกมันบาดเจ็บล้มตายกันไม่กี่คนเอง ฮ่าๆๆๆๆ”

ท่านนัคคา ดุนันทิลูกชายของตน ว่าทำไมไม่ห้ามปรามพระโอรสอัคคคีเลย ทำไมถึงได้ปล่อยให้พระโอรสทำตามอำเภอใจเยี่ยงนี้

“นันทิ ทำไมเจ้าไม่ห้ามพระโอรส ทั้งที่ไปด้วยกันแท้ๆ ทำไม ทำไมไม่ห้ามนันทิ เจ้าปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง “ นันทิเองนั้นใช่ว่าจะไม่ห้าม
ท่านพ่อไม่มาเป็นเค้าจะไปรู้อะไรล่ะว่าพระโอรสหน่ะใครห้ามได้ที่ไหน

“ท่านพ่อ ท่านพ่อเป็นถึงอำมาตย์มือขวาขององค์เหนือหัวกะโตหล ท่านพ่อยังห้ามไม่ได้เลย แล้วฉันล่ะเป็นเพียงผู้ติดตามพระโอรสจะห้ามได้ยังไงล่ะท่านพ่อ”

***********************************************

บันทึกการเข้า
SoRa
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Jr. Member
*********

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 96



อีเมล์
« ตอบ #5 เมื่อ: มีนาคม 07, 2011, 07:52:27 PM »

ตัดฉากมาที่เมืองกสินนคร

บนพื้นภาคแผ่นดินถิ่นมนุษย์        นครสุดเขตป่าพนาสณฑ์
 
มีปราสาทเรียงราย ในมณฑล       พระจอมพลพระนามโกสุทัม

องค์พระเดชมีโอรสทั้งหมดสาม     ตั้งพระนามอภิเษกสมอย่างคมสันต์

โกเมศพี่โกมลน้องสอดคล้องกัน    ทั้งสามนั้นสง่างามนามโกมินทร์


(ปอกะลอ :: กลอนไม่แน่ใจว่าจะฟังถูกหรือเปล่า ถ้ายังไงกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ)


พระโอรสโกมินทร์ กับ มนัสกา กำลังประมือลองเชิงกันอย่างเอาเป็นเอาตาย โดยมีหัวหมู่กระโจนทหารคนสนิทของพระโอรสโกมินทร์

คอยเชียร์อย่างออกรสออกชาติ ตามมาด้วยพายุซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆของมัสกาคอยเชียร์น้องไม่แพ้กัน   

ส่วนองค์เหนือหัวโกสุทัมกับโกเมศ โกมล ก็มองดูอยู่เช่นกัน


“โถ่!!~ หัวหมู่กระโจน ไม่ต้องชมมากก็ได้ พระโอรสโกมินทร์หน่ะเก่งอยู่แล้ว ขืนชมมากก็ยิ่งเก่งเข้าไปใหญ่น่ะสิ”

“อ้าวววว !!~ พ่อพายุ คนเก่งคนดีก็ต้องชมให้สมกับราคาหน่อยสิ คนเก่งคนดีเค้าจะได้มีกำลังใจได้ยังไงเล่า”

“งั้นก็ชมมัสกาน้องเราบ้างสิ มัสกาน้องเราเค้าจะได้มีกำลังใจ มัสกาสู้เค้า !!~~~~ อย่าถอยนะ”

“สู้สิมัสกา ไม่ใช่เอาแต่ถอย ไล่เรามั่งสิ” พระโอรสโกมินทร์ เห็นทีการประลองครั้งนี้จะไม่เป็นผล เพราะมัสกาเอาแต่ถอยไม่ยอมประมือ

กับตนอย่างจริงๆจังๆเสียที เป็นเพราะเหตุด้วยที่เค้าเป็นถึงพระโอรสกระมัง แต่โกมินทร์มิได้คิดเช่นนั้น จึงสั่งให้มัสกาสู้ตนบ้าง

“มัสกาสู้แล้ว แต่มัสกาสู้พระโอรสโกมินทร์ไม่ได้จริงๆพระเจ้าค่ะ” มัสกาเองก็สู้ตามกำลังที่ตนเองพอจะประมือได้ แต่ด้วยที่เกิดมาเป็นเพื่อน

กับพระโอรสตั้งแต่วัยเยาว์จะให้ตนมาประลองแบบเอาเป็นเอาตายกับพระโอรสเป็นไปไม่ได้หรอก

ในที่สุดการประลองครั้งนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากโกมินทร์ที่เป็นผู้มีชัย  แต่แล้วเสียงตะโกนจากพ่อของมัสกาก็ดังขึ้นมาทันควัน


“พระโอรสโกมินทร์พระเจ้าค่ะ อย่าทรงทำร้ายลูกหม่อมฉันนะพระเจ้าค่ะ”

“ตกใจอะไรกันท่านอำมาตย์อภิมันต์ อันนี้มันก็เป็นแค่ดาบไม้ ทำอะไรคนอื่นไม่ได้หรอก”

พระโอรสโกมินทร์ ไม่มีจิตใจที่จะทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่าตนเองหรือ คนที่คอยเป็นเพื่อนเล่นกับตนเองได้ลงคอหรอก

เมื่อเห็นว่ามัสกาแพ้เชิงให้กับตนอย่างราบคาบ จึงเอื้อมมือไปดึงมัสกาขึ้นมาอย่างผู้ที่เป็นมิตรแท้ต่อกัน แต่แล้ว

องค์เหนือหัวโกสุทัมดันเข้าข้างอำมาตย์อภิมันต์จึกทักท้วงขึ้นมา

“โกมินทร์ ลูกเล่นเป็นจริงเป็นจังไปหรือเปล่า ทำให้คนอื่นเค้าตกอกตกใจกันหมด”

“ท่านอำมาตย์อภิมันต์ขวัญอ่อนเกินไปละมั้งพระเจ้าค่ะ เสด็จพ่อ.... พี่โกเมศ พี่โกมล เล่นฟันดาบกับน้องมั๊ยพระเจ้าค่ะ”

บันทึกการเข้า
SoRa
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Jr. Member
*********

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 96



อีเมล์
« ตอบ #6 เมื่อ: มีนาคม 07, 2011, 07:59:24 PM »

“รับดาบ.....พี่โกเมศ”

“แน่ใจนะว่าจะประดาบกับพี่”  พระโอรสโกเมศถามโกมินทร์อีกครั้ง

“ถ้าไม่แน่ใจ ก็ไม่กล้าท้าต่อกร”  โกมินทร์ไม่เกรงกลัวต่อใดๆทั้งสิ้น ดีเสียอีกที่จะได้ประดาบกับพี่ชาย

เพราะกับมัสกาได้แต่ใช้ดาบไม้แถมมมัสกายังยั้งมืออีกต่างหาก เลยไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ ต้องอันนี้สิถึงจะเป็นแค่ดาบไม้

แต่แรงและชั้นเชิงมันต่างกัน คงทำให้โกมินทร์สนุกไม่น้อย

“วาจาคมกล้าจริงๆ น้องพี่” โกมลได้แต่ยิ้มให้โกมินทร์ ที่นับวันโกมินทร์จะเก่งกาจขึ้นเป็นทวีคูณ


ในขณะที่โกเมศและโกมินทร์ประลองดาบกันอยู่นั้น ท่านอำมาตย์อภิมันต์ก็ทูลคำยุแยงให้องค์เหนือหัวฟัง และชักชวนให้พระโอรสโกมลทรงคิดตามอย่างตนเอง

“พระโอรสโกมินทร์ดูมีความปรีชาสามารถเกินพี่เกินน้อง พระโอรสโกมลไม่ทรงวิตกบ้างหรือพระเจ้าค่ะ”

“เราจะต้องวิตกอะไรกันเล่าท่านอำมาตย์”

“ก็พระโอรสโกมินทร์มีความสามารถนำหน้าพระเชษฐาไงพระเจ้าค่ะ”


อีกฝั่งของพระราชวัง พระมเหสีฉวีวรรณรีบเสด็จมาดูการรบระหว่างลูกชายของตนเอง

“พระมเหสีเพค่ะ อย่างทรงดำเนินเร็วสิเพค่ะเดี๋ยวจะทรงหกล้มไปนะเพค่ะ”

“ศาวินี เราเดินช้าไม่ได้นะ เพราะลูกเรากำลังดวลดาบกันอยู่ ถ้าเราไปช้าแล้วลูกเราเกิดเป็นอะไรขึ้นมาแล้วเราจะทำยังไงกันล่ะ”

“แค่ดวลดาบไม้เท่านั้นเพค่ะ พระมเหสี”

“คงจะไม่เป็นอะไรมากหรอกเพค่ะ” เหล่านางกำนัลต่างคอยพูดให้กำลังใจ แต่พระมเหสีทรงรู้ดีว่า พละกำลังของโกมินทร์เหนือว่าเด็กธรรมดาทั่วไป

“พวกเจ้าทั้งหมดก็น่าจะรู้ดี ถึงโกมินทร์จะยังเด็ก แต่มีพละกำลังมากกว่าพวกผู้ใหญ่ทั่วไปทั้งคำพูด คำจา ความคิด ความอ่านก็เกินด็ก”

“เป็นเพราะว่าพระโอรสโกมินทร์ทรงมีบุญญาธิการ จึงไม่เหมือนเด็กทั่วๆไปเพค่ะ”

“ก็นี่แหละ ก็เป็นเพราะโกมินทรืไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป เราถึงเป็นห่วงลูก กลัวลูกจะทำอะไรพลั้งพลาดไป ไปกันเถอะรีบไป เราจะไปห้ามลูก”


ไม่นานนักพระมเหสีก็ดำเนินมาถึงลานประลอง จึงไต่ถามพระสวามีว่าเหตุไฉนถึงได้ให้ลูกมาต่อสู้กันเอง องค์เหนือหัวก็ตรัสกับพระมเหสีว่า

"ลูกเราแค่ประมือประลองดาบกันเฉยๆ น้องจะคิดมากทำไม"

ในขณะที่โกเมศ และโกมินทร์ประมือกันนั้น โกเมศเริ่มเหนื่อยและรู้แล้วว่า ยังไงก็เอาชนะโกมนทร์ไม่ได้อยู่ดี




บันทึกการเข้า
SoRa
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Jr. Member
*********

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 96



อีเมล์
« ตอบ #7 เมื่อ: มีนาคม 07, 2011, 08:04:05 PM »

“โกมินทร์ พี่ว่าพอก่อนเถอะ”

“อย่าเพิ่งถอดใจสิ พี่โกเมศ น้องกำลังสนุกอยู่เลย”

ทางด้านโกมลที่ดูการประลองอยู่ ดูท่าแล้วยังไงๆพี่โกเมศก็สู้โกมินทร์ไม่ได้แน่ๆ


“พี่โกเมศ ท่าจะแย่ซะแล้วสิ น้องโกมินทร์คงชนะแน่” สิ้นคำพูดของโกมล อำมาตย์อภิมันต์ ก็เสริมแรงยุแยงไปอีกว่า

“น้องชนะพี่ ดูท่าจะไม่เป็นมงคลเอาซะเลยนะพระเจ้าค่ะ”

และผลการประลองก็ออกมาประจักษ์แก่สายตาทุกคน ว่ายังไงเสียโกมินทร์ก็เป็นฝ่ายชนะไป มีแต่หัวหมู่กระโจนเท่านั้นที่ดีใจจนออกนอกหน้า

แต่เหนือหัวโกสุทัมมีสีหน้าวิตกยิ่งนัก เป็นอย่างที่อำมาตย์อภิมันต์ว่า น้องชนะพี่ทุกเรื่องมันไม่เป็นมงคลจริงๆนั่นแหละ

********************************************************************************

 icon_question เจอกันตอนหน้านะคร้าาาาาาา ~~~~~~~~  Huh?



บันทึกการเข้า
กันย์
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Hero Member
*********

การ์ม่า: -1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2,112


ผู้ใดอ่อนน้อมถ่อมต่อธรรมชาติ...ผู้นั้นเห็นธรรม เป็นไปตามธรรมชาติ


« ตอบ #8 เมื่อ: มีนาคม 08, 2011, 01:02:49 AM »

ว้าวววโกมินทร์^o^

เรื่องนี้ชอบมากๆ และรำคาญพ่อโกมินทร์สุดๆ แหยๆ หูเบา เหมือนจะรักลูกไม่เท่ากัน อะไรทำไมก็โกมินทร์เกิดมาเก่งกว่าพี่มันก็ช่วยไม่ได้นี่ มีลูกฉลาดเก่งกล้าสามารถแทนที่จะภูมิใจกลับหนักใจ=="
แต่ชอบแม่โกมินทร์มากกกกฉลาด มีเหตุผลสุดๆ^^


เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ

เล่าได้ละเอียดมากกกก แต่ตอนจบตอนรู้สึกจะพิมพ์ผิดไปนิดนะคะ


แต่เหนือหัวโกสุทัมมีสีหน้าวิตกยิ่งนัก เป็นอย่างที่อำมาตย์อภิมันต์ว่า พี่ชนะน้องทุกเรื่องมันไม่เป็นมงคลจริงๆนั่นแหละ

บันทึกการเข้า



:::::::: อิมเมจ: ศตายุ+รวิชา :::::::::
Moon
Hero Member
*****

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 780



« ตอบ #9 เมื่อ: มีนาคม 08, 2011, 02:10:29 AM »

ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ ตอนที่ดูสงสารโกมินทร์ตอนเด็กมาก เป็นเจ้าชายอยู่ดีๆแท้ๆ
พอพ่อโดนอำมาตย์ยุหน่อยเดียวก็ต้องกระเด็นออกจากเมือง แต่พ่อโกมินทร์เป็นพ่อที่ไม่เคยจะปกป้องลูกเอาซะเลย
ใครมาหาเรื่องโกมินทร์ก็เข้าข้างคนนั้นหมด  555+ ออกอาการอินจัดซะแล้วเรา  icon_biggrin
บันทึกการเข้า

กาฬรหัสย์
Global Moderator
Hero Member
*****

การ์ม่า: -2
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 6,166


ஐ~ เผ่าพันธุ์นาคีซ่อนพิษไว้เสมอ ~ஐ


« ตอบ #10 เมื่อ: มีนาคม 08, 2011, 04:56:49 AM »


เป็นนิมิตหมายอันดีที่โกมินทร์ปรากฏตัวแล้ว  5555+  สู้ต่อไปนะคะ   Cheesy


บนพื้นภาคแผ่นดินถิ่นมนุษย์        นครสุดเขตป่าพนาศล
 
มีประสาทเรียงราย ในมณฑล       พระจอมพลพระนามโกสุทัม

องค์พระเดชมีโอรสทั้งหมดสาม     ตั้งพระนามอภิเษกสมอย่างคมสันต์

โกเมศพี่โกมลน้องสอดคล้องกัน    ทั้งสามนั้นสง่างามนามโกมินทร์


(ปอกะลอ :: กลอนไม่แน่ใจว่าจะฟังถูกหรือเปล่า ถ้ายังไงกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ)



พี่คะ  กลอนมันน่าจะ.... นครสุดเขตป่าพนาสณฑ์ 
แล้วก็...มันน่าจะเป็น  มีปราสาทเรียงรายในมณฑล    ไม่น่าใช่ ประสาท นะพี่
 icon_rolleyes
บันทึกการเข้า

**จักรวาลนี้กว้างไกลแลไพศาลนัก เราเป็นเพียงละอองธุลีอันน้อยนิดล่องลอย ยากที่จะเรียนรู้ทุกสรรพสิ่งให้จบครบสิ้น
สิ่งที่เรามิเคยเห็น ใช่ว่าจะมิมี แลสิ่งที่มิเคยได้ประสบ ก็ใช่ว่าจะมิเคยเกิดขึ้น**
นานะจัง
Admin
Hero Member
*****

การ์ม่า: -1
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 6,680


รังสิมันต์xชลปุษบา


อีเมล์
« ตอบ #11 เมื่อ: มีนาคม 08, 2011, 08:27:03 AM »

เข้ามาให้กำลังใจพี่ฟ้า ค่ะนานะจังยังเล่าพันหนึ่งราตรีไปไม่ถึงไหนเลย Cry
สำหรับโกมินทร์นี่ไม่เคยดูเลย แต่น้องกาฬเล่าให้ฟังคร่าวๆเรื่องเหมือน นาจา จริงๆ
เพราะจำได้ว่ารู้สึก นาจา จะเป็นคนฆ่าลูกของพญามังกร ถ้าจำไม่ผิด
และพ่อไม่รักนาจา คล้ายๆโกมินทร์ เดี๋ยวจะแวะเข้ามาอ่านบ่อยๆ สู้ๆนะคะพี่
บันทึกการเข้า



แก้วนพเก้า Click >>>   โอม ศรี คเณศายะ นะมะฮา
<a href="http://basic-animation.com/moodle/file.php/1/oolove.swf" target="_blank">http://basic-animation.com/moodle/file.php/1/oolove.swf</a><a href="http://basic-animation.com/moodle/file.php/1/oolove22.swf" target="_blank">http://basic-animation.com/moodle/file.php/1/oolove22.swf</a>

https://www.facebook.com/Nanajung
rainbow
Moderator
Hero Member
*****

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 2,306


ฮู้ก่เฮาเป๋นไผ๋


« ตอบ #12 เมื่อ: มีนาคม 08, 2011, 08:45:28 AM »

ว้าว โกมินทร์ น้ำใจแม่ยังไปไม่ถึงไหนเลย ถึงแม้มันใกล้จะจบแล้วก็เหอะ

พี่ SoRa เล่าไปไวมากๆเลย ช่วงนี้วุ่นๆๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ

อยากให้โตกันไวๆ
บันทึกการเข้า

เมื่อไร้รัก   ไร้ชีวิต   ไร้จิตใจ

ยังอยู่ได้   แค่ร่างกาย    ไร้วิญญาณ
SoRa
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Jr. Member
*********

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 96



อีเมล์
« ตอบ #13 เมื่อ: มีนาคม 08, 2011, 09:13:11 AM »

ว้าวววโกมินทร์^o^

เรื่องนี้ชอบมากๆ และรำคาญพ่อโกมินทร์สุดๆ แหยๆ หูเบา เหมือนจะรักลูกไม่เท่ากัน อะไรทำไมก็โกมินทร์เกิดมาเก่งกว่าพี่มันก็ช่วยไม่ได้นี่ มีลูกฉลาดเก่งกล้าสามารถแทนที่จะภูมิใจกลับหนักใจ=="
แต่ชอบแม่โกมินทร์มากกกกฉลาด มีเหตุผลสุดๆ^^


เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ

เล่าได้ละเอียดมากกกก แต่ตอนจบตอนรู้สึกจะพิมพ์ผิดไปนิดนะคะ


แต่เหนือหัวโกสุทัมมีสีหน้าวิตกยิ่งนัก เป็นอย่างที่อำมาตย์อภิมันต์ว่า พี่ชนะน้องทุกเรื่องมันไม่เป็นมงคลจริงๆนั่นแหละ


ง่ะ !!  icon_mrgreenมันพิมพ์เร็วไปหน่อย ขอบใจน๊า น้องกัน อิอิ
บันทึกการเข้า
SoRa
แฟนพันธุ์แท้แก้วนพเก้า
Jr. Member
*********

การ์ม่า: 0
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 96



อีเมล์
« ตอบ #14 เมื่อ: มีนาคม 08, 2011, 09:15:46 AM »


เป็นนิมิตหมายอันดีที่โกมินทร์ปรากฏตัวแล้ว  5555+  สู้ต่อไปนะคะ   Cheesy


บนพื้นภาคแผ่นดินถิ่นมนุษย์        นครสุดเขตป่าพนาศล
 
มีประสาทเรียงราย ในมณฑล       พระจอมพลพระนามโกสุทัม

องค์พระเดชมีโอรสทั้งหมดสาม     ตั้งพระนามอภิเษกสมอย่างคมสันต์

โกเมศพี่โกมลน้องสอดคล้องกัน    ทั้งสามนั้นสง่างามนามโกมินทร์


(ปอกะลอ :: กลอนไม่แน่ใจว่าจะฟังถูกหรือเปล่า ถ้ายังไงกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ)



พี่คะ  กลอนมันน่าจะ.... นครสุดเขตป่าพนาสณฑ์ 
แล้วก็...มันน่าจะเป็น  มีปราสาทเรียงรายในมณฑล    ไม่น่าใช่ ประสาท นะพี่
 icon_rolleyes


 Undecided ก็นะ มันพิมพ์ไปฟังไปนี่หน่า ประมาณว่าพิมพ์ไปก่อนเด๋วค่อยมาแก้ ไรงี้ Cry

แก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ ฮ่าๆๆๆๆ  icon_confused
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2 3   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by PHP Powered by SMF 1.1.8 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF

Valid CSS! Dilber MC Theme by HarzeM
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.079 วินาที กับ 20 คำสั่ง