ยินดีต้อนรับสู่บ้านอบอุ่นของคนรัก บอย สพล ชนวีร์

นิยายเรื่อง แก้มมณี

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

นิยายเรื่อง แก้มมณี
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 06, 2012, 09:28:14 PM »

 :icon_surprised: สวัสดีค่ะ เป็นอีกคนที่ชอบแต่งนิยายคะ ชอบอ่านหนังสือ :icon_exclaim: เเละก็แอบหนีเล่นเฟส :icon_lol: บ่อยๆ 
เเฮ่ๆๆๆ ขออภัยไม่เกี่ยวกับนิยายเลยสักนัด  :'(



ไม่ค่อยมีความรู้เท่าไหร่ดันอยากแต่งนิยายพื้นบ้าน - -^ แต่งตามอารมณ์ โปรดทุกท่านเมฆตา อย่าใช้ความรุนแรง ด้วยภาษาไม่ให้เกียรติ ^^
  รักและเคารพท่านนักอ่านทุกท่าน  :icon_cool: 
ชื่อก็คิดไม่ออก
แต่ใจมันอยากลองแต่งนิยายดูบ้างคะ แบบว่าดูละครแล้วรู้สึกชอบแล้วมีขัดใจนิดหน่อยที่ทำไมที่เราดูพระเอกไม่เป็นอย่างนั้นไม่เป็นอย่างนี้นะ    :icon_wink:     

เป็นกำลังใจให้ด้วยน่ะค่ะ :icon_cry:
 ??? ???

แนะนำตัวละคร พื้นบ้านเหนือจินตนาการ แก้วมณี
 
พระเอก  อัคคี :(
นางเอก  มัสหยา   :icon_evil:
รองพระเอก(เป็นเพื่อนพระเอก) วาโย >:(
 นางร้ายฉบับนิยายไทย  ภาไล  (คุณหนูในวังเป็นลูกข้าหลวง) O0
ตัวร้าย พญาแล้ง >:D


อันนี่ชอบอะ มันเกาก้น อิอิ :icon_razz:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 06, 2012, 09:40:58 PM โดย TANG_SA »

ออฟไลน์ กาฬฯ

  • *
  • 6333
  • -4
  • เพศ: หญิง
  • ஐ~ เผ่าพันธุ์นาคีซ่อนพิษไว้เสมอ ~ஐ
Re: นิยายเรื่อง แก้มมณี
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 07, 2012, 11:31:26 AM »
มีคำสะกดผิดเยอะนะคะ

ตั้งแต่ชื่อเรื่อง  แก้มมณี  กำลังนึกภาพเลยว่า แก้ม มณี เป็นยังไง
พญาแร้ง ต้องเป็น  ร ไม่ใช่ ล 
มัสยา  ไม่ต้องมี ห  ส่วน มัสหย่า อันนี้ไม่รู้ควรจะออกเสียงยังไง

เมฆตา ก็เหมือนคำว่า ฆาต อ่านผ่านๆ ตีความผิดไปอีกอย่าง   ตามเทรนด์ไม่ทันเลย

ตรงส่วนเนื้อเรื่อง สะดุดตั้งแต่เริ่มแรกว่า นาคาสู้กับพญาแร้ง แล้วเอ่อ....นาคาแพ้เนี่ยนะ  แถมเป็นพญานาคราชด้วย
แถมยังสู้กันกลางทะเล ซึ่งเป็นเขตของนาคา  แถมยังสู้ในถ้ำ ในเมืองบาดาลอีกตะหาก  เขตนาคาทั้งนั้น
ทำไมนาคาไม่มีพิษ  พิษจากการกัด จากเกล็ด จากการพ่น  จากดวงตา
ถ้าเป็นพญาครุฑก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่  แต่ด้วยเนื้อหาเป็นพญาแร้งซึ่งมีความแตกต่างบางอย่างที่มีเหตุผลอะไรถึงสามารถเอาชนะพญานาคได้นอกจากมันเก่ง
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 07, 2012, 11:31:53 AM โดย กาฬรหัสย์ »
**จักรวาลนี้กว้างไกลแลไพศาลนัก เราเป็นเพียงละอองธุลีอันน้อยนิดล่องลอย ยากที่จะเรียนรู้ทุกสรรพสิ่งให้จบครบสิ้น
สิ่งที่เรามิเคยเห็น ใช่ว่าจะมิมี แลสิ่งที่มิเคยได้ประสบ ก็ใช่ว่าจะมิเคยเกิดขึ้น**