ข่าว: อนุรักษ์การใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง และไม่ตอบกระทู้ในเชิงไม่สุภาพด้วยนะคะ

  • สิงหาคม 31, 2015, 05:45:48 PM

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

ผู้เขียน หัวข้อ: นิราศนรินทร์ คำโคลง ...  (อ่าน 9250 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ air2535

  • Staff
  • Full Member
  • *
  • กระทู้: 108
  • การ์ม่า: 0
    • อีเมล์
นิราศนรินทร์ คำโคลง ...
« เมื่อ: สิงหาคม 17, 2008, 07:36:54 PM »
นิราศนรินทร์ คำโคลง

โคลงที่ไพเราะและเนื้อหาลึกซึ้งกินใจมาก สนใจกันมั่งมั๊ยคะ ?
 ;)

 ชมแขคิดใช่หน้า.......นวลนาง
เดือนดำหนิวงกลาง...........ต่ายแต้ม
พิมพ์พักตร์แม่เพ็ญปราง....จักเปรียบ ใดเลย
ขำกว่าแขไขแย้ม.............ยิ่งยิ้มอัปสร

......

ตราบขุนคิริข้น.........ขาดสลาย แลแม่
รักบ่หายตราบหาย............หกฟ้า
สุริยจันทรขจาย...............จากโลก ไปฤา
ไฟแล่นล้างสี่หล้า.............ห่อนล้างอาลัย

......

 ร่ำรักร่ำเรื่องร้าง.......แรมนวล นาฎฤา
เสนาะสนั่นดินครวญ..........ครุ่นฟ้า
สารสั่งพี่กำสรวล..............แสนเสน่ห์ นุชเอย
ควรแม่ไว้ต่างหน้า.............พี่พู้นภายหลัง

......

ตัดมาแค่ 3 บท ก่อนนะคะ ไว้จาเอาแบบเต็มๆมาอีกที

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: สิงหาคม 17, 2008, 07:39:50 PM โดย air2535 »

ออฟไลน์ ไชยกร

  • Full Member
  • *
  • กระทู้: 158
  • การ์ม่า: 0
  • เพศ: หญิง
    • อีเมล์
Re: นิราศนรินทร์ คำโคลง ...
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: สิงหาคม 19, 2008, 09:47:24 PM »
ชอบบทนี้อะ บทที่ว่า

   โฉมควรจักฝากฟ้า            ฤาดิน ดีฤๅ
เกรงเทพไท้ธรนินทร์            ลอบกล้ำ
ฝากลมเลื่อนโฉมบิน            บนเล่า นาแม่
ลมจะชายชักช้ำ                  ชอกเนื้อเรียมสงวน


"ยุคลเดช"
  “ถึงเพลิงผลาญไป่ล้าง ชีวัน ถึงนทีบ่บั่น ชีพด้วย ถึงดาบสักร้อยพัน ฉีกร่าง รานฤๅ ถึงบ่ถึงคราวม้วย ดับได้มีฤๅ”
http://my.dek-d.com/07_70407/writer/view.php?id=564006

ออฟไลน์ ไชยกร

  • Full Member
  • *
  • กระทู้: 158
  • การ์ม่า: 0
  • เพศ: หญิง
    • อีเมล์
Re: นิราศนรินทร์ คำโคลง ...
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: เมษายน 19, 2010, 12:39:43 PM »
  ฝากอุมาสมรแม่แล้    ลักษมี
ทราบสวยมภูวจักรี    เกลือกใกล้
เรียมคิดจบจนตรี     โลกล่วง แล้วแม่
โฉมฝากใจแม่ได้    ยิ่งด้วยใครครอง

 


   จากมามาลิ่วล้ำ    ลำบาง
บางยี่เรือราพลาง     พี่พร้อง
เรือแผงช่วยพานาง   เมียงม่าน มานา
บางบ่อรับคำคล้อง   คล่าวน้ำตาคลอ


   เรืองเรืองไตรรัตน์พ้น   พันแสง
รินรสพระธรรมแสดง      ค่ำเช้า
เจดีย์ระดะแซง          เสียดยอด
ยลยิ่งแสงแก้วเก้า       แก่นหล้าหลากสวรรค์

เท่าที่แกะกรุดูในสมอง เดี๋ยวไว้ไปหาอ่านมาอีกที มันอาจผิดๆถูกๆ ไม่ว่ากันนะคะ


"ยุคลเดช"
  “ถึงเพลิงผลาญไป่ล้าง ชีวัน ถึงนทีบ่บั่น ชีพด้วย ถึงดาบสักร้อยพัน ฉีกร่าง รานฤๅ ถึงบ่ถึงคราวม้วย ดับได้มีฤๅ”
http://my.dek-d.com/07_70407/writer/view.php?id=564006