ยินดีต้อนรับสู่บ้านอบอุ่นของคนรัก บอย สพล ชนวีร์

ประโยคประทับใจ ในนิยายเรื่องโปรดของคุณ

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ นานะจัง

  • *
  • 7109
  • -3
  • เพศ: หญิง
  • นิศาอรพินท์
    • อีเมล์
Re: ประโยคประทับใจ ในนิยายเรื่องโปรดของคุณ
« ตอบกลับ #135 เมื่อ: พฤษภาคม 15, 2012, 01:32:38 PM »
"ตัวละครหลากหลายที่ถูกสร้างขึ้น
ย่อมเป็นทั้งที่รักและเกลียดชังของคนอ่าน

@สำหรับผู้เขียนไม่มีสิทธิเกลียดชังตัวละครที่ได้สร้างขึ้น@

ไม่ว่าจะเป็นคนในด้านมืดหรือด้านสว่าง ไม่ว่าจะชั่วร้ายหรือเป็นมนุษย์ที่บิดเบี้ยวผิดปกติแค่ไหนก็ตามพวกเขาล้วนถูกปั้นแต่ง
ขึ้นด้วยความรักจากหัวใจ ส่งมาเป็นตัวแทนความหมายอย่างใด อย่างหนึ่ง
ที่จะสื่อ...กับโลกและคนอ่าน"


โดย ประชาคม ลุนาชัย จาก พายุรัก มรสุมชีวิต >///<

ออฟไลน์ กันย์ณภัทร

  • *
  • 2248
  • -1
  • จงปลดโซ่ตรวนแห่งพันธนาการ ด้วยคมดาบแห่งใจตน
Re: ประโยคประทับใจ ในนิยายเรื่องโปรดของคุณ
« ตอบกลับ #136 เมื่อ: พฤษภาคม 15, 2012, 03:58:46 PM »
"ควายเป็นสัตว์ที่มีกำลังแข็งแรง ทนทาน มีอาวุธคือเขาทั้งสอง ซึ่งแม้แต่เสือก็สู้ได้
มีเสือเป็นอันมากที่ถูกควายขวิดตาย แต่ทั้งๆที่มีเรี่ยวแรงและอาวุธอย่างนี้ ก็ยังยอมให้คนใช้ทำงานหนัก
ต้องทำงาน ต้องไถดิน ทำนาข้าว อันเป็นสินค้าสำคัญที่สุดของประเทศ แต่ผลที่ได้รับ ก็คือต้องถูกหาว่าเป็นสัตว์ที่โง่
ต้องนอนอยู่ในคอกสกปรก ไม่เคยได้รับตำแหน่งยกย่องแต่อย่างใด
ไม่เคยเป็น พระ พระยา อย่างที่ ช้าง ม้า เคยได้รับ ไม่เคยได้แม้แต่เครื่องประดับ
ไม่เคยมีกระดิ่งผูกคอ อย่างดีก็เอาไม้หนักๆมาทำเป็นกระดิ่งให้มีเสียงดัง เพื่อว่าอยู่ที่ไหน
เจ้าของจะได้ตามมาใช้งานได้สะดวก ถูกเจาะจมูกเอาเชือกร้อย ถูกใช้ไม้โตๆตี
แม้แต่ม้ายังใช้แส้เล็กๆ สัตว์อื่นๆเจ้าของสุมไฟให้เพื่อกันยุง แต่ความไม่เคยได้รับ
ต้องนอนปลัก นี่แหละชีวิตของควาย ที่ทำประโยชน์ให้แก่พวกเรา
แสดงความจงรักภักดีซื่อสัตย์ต่อเจ้าของ มนุษย์กลับเห็นว่าควายเป็นสัตว์ที่โง่มาก"



จากหนังสือ "เพชรพระนารายณ์" ของ พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ


:::::::: อิมเมจ: ศตายุ+รวิชา :::::::::

ออฟไลน์ นานะจัง

  • *
  • 7109
  • -3
  • เพศ: หญิง
  • นิศาอรพินท์
    • อีเมล์
Re: ประโยคประทับใจ ในนิยายเรื่องโปรดของคุณ
« ตอบกลับ #137 เมื่อ: พฤษภาคม 20, 2012, 07:02:14 PM »

ทำไม...คนเราต้องลุกขึ้นมาฆ่าแกงกันเพียงเพราะว่ามีความคิดเห็นไม่ตรงกัน

ทำไม...คนจากที่หนึ่งถึงต้องบากบั่นข้ามภูเขา ข้ามน้ำข้ามทะเลไปหาอีกคนอีกที่หนึ่ง
เพื่อทำลายล้างกัน ทั้งๆที่ก่อนจะถูกปลุกปั่นให้เกลียดชังกันนั้นทุกคนก็ต่างใช้ชีวิต
ของตัวตัวเองอย่างสงบสุขดี



ทำไม...โลกนี้มีผืนดิน มีทรัพยากรอยู่ทั่วโลกกมากมาย แต่ทำไมคนต้องลุกขึ้นมา
ทำสงครามแย่งชิงดินแดนกัน



ทำไม...ศาสนาสอนว่าคนเราเกิดมาตัวเปล่า ตายไปก็ตัวเปล่า แต่ทำไมคนจึงยอม
ต่อสู้กันเพื่อของที่ไม่สามารถเอาติดตัวไปได้เมื่อหมดลมหายใจไปแล้ว


ทำไม...อุดมการณ์การเมืองต่างๆ ที่ล้วนเป็นเรื่องสมมุติเพื่อสนองความต้องการ
ของผู้นำหรือคนที่คิดค้นขึ้นมาเท่านั้นแต่ทำไมคนอื่นนับล้านจึงยอมตายหรือ
ต้องลำบากแสนสาหัสเพียงเพราะอุดมการณ์พวกนั้น ..



ทำไม...ในเมื่อทุกอย่างไม่จีรังยั่งยืนศัตรูในวันนี้อาจกลายเป็นมิตรในวันหน้า
ทำให้คิดว่าไม่มีประโยชน์อะไรเลยที่จะทำลายล้างกันในวันนี้
แต่ทุกคนก็ยังก้มหน้าก้มตาสู้กันให้ตายไปข้างหนึ่งก่อน แล้วมานั่งก้มหน้ารำลึก
ถึงความสูญเสียร่วมกันทีหลังทุกครั้ง


ทำไม...คนเราช่างเป็นสัตว์โลกที่ไร้เหตุผลเหลือเกิน
สัตว์เดรัจฉานต่อสู้กันเพื่ออาหารและการขยายพันธ์เท่านั้น
แต่คนต่อสู้กันเพื่อแสดงความยิ่งใหญ่ เพื่อแก้แค้น เพื่อให้คนอื่นๆยอมศิโรราบ
เพื่อให้หนังสือประวัติศาสตร์บันทึกชื่อตัวเองลงไป
เพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพยากรที่ตัวเองจนตายก็ยังอาจจะไม่เคยได้ใช้


ทำไม...ทำไม...ทำไม

จาก เรื่องสั้น สิ่งที่ซาอายะไม่มีวันรู้ โดยธามาดา