ประโยคประทับใจ ในนิยายเรื่องโปรดของคุณ

<< < (4/28) > >>

อินทรายุธ:
อ้างจาก: กาฬรหัสย์ ที่ มกราคม 31, 2009, 05:08:20 AM


...โฉมงามจนเกินมนุษย์ และอาจเปรียบได้ด้วยราชธิดาพญายม ที่จะยังความมรณาให้แก่ผู้ได้ประสบ

จาก ปฐพีเพลิง  ของ พนมเทียน

เป็นคำพรรณนาบรรยายความงามของ นาคมัลลิกา นางเอกของเรื่องว่างามถึงขนาดสามารถฆ่าผู้ได้ประสบได้เชียว มิใช่แค่เรือนงาม แต่รวมทั้งจิตใจด้วย


อยากอ่านมากเลย ปฐพีเพลิงเนี่ย แต่หาหนังสือไม่เจอสักที ทั้งที่อินขาดเพียงเรื่องนี้เรื่องเดียว ก็จะครบ 3 จินตนิยายขิงพนมเทียนแล้วนะ จุฬาตรีคูณ ก็มีแล้ว (เป็นฉบับพิมพ์ครั้งแรกของสำนักพิมพ์เพลินจิตต์ ประมาณ พ.ศ. 2489 มั้งถ้าจำไม่ผิดนะ) ศิวาราตรีก็มีแล้ว เล่มนี้เป็นของ ณ บ้านวรรณกรรม รุ่นที่มี 6 เล่มจบ  :-[
น้องกาฬ พี่ตอบเรื่อง สีแดง ในภาษาบาลีสันสกฤต ไว้ที่กระทู้มะหมาแล้วเน้อ   :-*

กาฬรหัสย์:
เพชรพระอุมา ของพี่อิน ก็เป็นบทที่กาฬชอบทั้งนั้นเลยค่ะ 
ถ้าจำไม่ผิด การเปรียบผู้หญิงบทนี้ต้องเป็นฝีปากเจ้าแงซายแน่ๆ เลย   :D


ส่วนบท บุหรง  ของเรื่อง โลงทอง จะเหมือนบทนี้ใน เพชรพระอุมา

ยูงทองล่องฟ้าเมฆินทร์
ถวิลหวังไอดิน
โบยบินผินสู่พสุธา
ดอกฟ้าโน้มกิ่งลงมา
จากสวรรค์อาภา
ให้ดินปรีดาอาวรณ์

เพชรพระอุมา ตอน ดงมรณะ 2



อ้างจาก: อินทรายุธ ที่ กุมภาพันธ์ 01, 2009, 10:44:50 AM


อยากอ่านมากเลย ปฐพีเพลิงเนี่ย แต่หาหนังสือไม่เจอสักที ทั้งที่อินขาดเพียงเรื่องนี้เรื่องเดียว ก็จะครบ 3 จินตนิยายขิงพนมเทียนแล้วนะ จุฬาตรีคูณ ก็มีแล้ว (เป็นฉบับพิมพ์ครั้งแรกของสำนักพิมพ์เพลินจิตต์ ประมาณ พ.ศ. 2489 มั้งถ้าจำไม่ผิดนะ) ศิวาราตรีก็มีแล้ว เล่มนี้เป็นของ ณ บ้านวรรณกรรม รุ่นที่มี 6 เล่มจบ  :-[
น้องกาฬ พี่ตอบเรื่อง สีแดง ในภาษาบาลีสันสกฤต ไว้ที่กระทู้มะหมาแล้วเน้อ   :-*


สำนักพิมพ์บ้านวรรณกรรมก็พิมพ์นะคะ  ตอนนี้  แต่ตอนที่กาฬอ่านก็ไปได้แบบเก่ากึกมาเลยค่ะ  ยังไม่ได้ซื้อเก็บไว้เลย 
อ่านแล้วจะรู้สึกสะใจในชีวิต  ที่เต็มไปด้วย กิเลส ตัณหา  สมควรแล้วที่จะต้องเจออย่างนี้  อะไรประมาณนั้น 
ปฐพีเพลิง  เป็น จินตนิยายเรื่องแรกของ พนมเทียน ด้วยค่ะ

ส่วน ศิวาราตรี  กาฬอยากได้รุ่นที่มี 6 เล่มอย่างนั้นอ่ะ  หน้าปกสวย 
ที่พิมพ์ใหม่  8 เล่ม  หน้าปกไม่สวยเลย  กาฬก็เลยรอ ให้เค้าพิมพ์ใหม่หน้าปกสวยก่อน  แล้วค่อยซื้อ  ทั้งที่อยากได้ใจจะขาดแล้ว




พูดแล้วก็มาต่ออีกหน่อย  :-X


"ฉันมีนาฬิกาอยู่เรือนหนึ่ง เที่ยงตรงแน่วแน่ที่สุด..."
"มันเป็นนาฬิกาเรือนที่มีค่าที่สุดเหนือกว่านาฬิกาเรือนใดสำหรับฉัน เพราะมันเป็นนาฬิกาใจ คิดอยู่เหมือนกันว่า สักวันหนึ่งฉันจะต้องมอบให้ใครสักคนหนึ่ง ที่เขาสามารถจะอ่านเวลาของมันออก คุณพูดถูกแล้ว นาฬิกาเรือนนี้ใครจะเรียกร้องเอาไม้ได้ นอกจากเจ้าของจะให้เอง!"
"รพินทร์ ไพรวัลย์ คงไม่มีวาสนาจะได้ดูเวลาของนาฬิกาเรือนนั้นหรอก"

เพชรพระอุมา ตอน ไพรมหากาฬ 4





"คำพังเพยของชาวมรกตนครกล่าวไว้ว่า อันว่าสตรีนั้นมักจะทำให้บุรุษที่นางรักมีความกังวลอยู่กับนางเสมอตามธรรมชาตินิสัย"

เพชรพระอุมา ตอน ป่าโลกล้านปี 1





สวดมนต์ส่งพรวอนฟ้า...
ขอนิทราแนบเธอนิรันดร์...
ถอดหัวใจ...ถ่ายสัมพันธ์...ฝากกัน
สั่นฤทัย หวั่นใจคะนึง ติดตรึงมั่นในหัวใจคร่ำครวญ

เธออยู่ไหน?
เธออยู่แห่งใด...ถึงไม่คืนมา?

ฝากลม พริ้วพรมโชยผ่าน...
ฝากธาร พฤกษ์ไพรไม้ป่า
ช่วยกล่อมวิญญา...
ช่วยปลอบทิวาถวิลหาเธอ!...

เพชรพระอุมา ตอน ไอ้งาดำ

กาฬรหัสย์:
ในดวงใจอันอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวของข้า ยังจักมีผู้ใดที่ไหนอีก
นอกจากนางผู้เดียว ที่ทำให้ข้าต้องครวญคร่ำรำพันหา



ยามมีชีวิตอยู่ขอร่วมห้องเดียวกัน ยามตายก็ขอร่วมหลุมฝังศพหลุมเดียวกัน


จาก มังกรหยก ภาค 1

กาฬรหัสย์:
"ถ้าพี่ไปเห็นดอกไม้อย่างนี้เมื่อไหร่ พี่จะคิดถึงเธอคนเดียว"
"ถ้าพี่ริน ไปเจอดอกไม้อย่างอื่นล่ะ"
"ดอกไม้ทั้งโลก..."
"สัตว์ทุกตัว เป็นของน้องดา!"

"ดอกไม้ทุกดอก ไม่ว่าบานที่ไหน เป็นของน้องดา"


คำมั่นสัญญา ของ ทมยันตี  หน้า 175  178



"ถ้าน้องดาลา ต้องอนุญาต!"
น้องน้อย...ด้วยจิต ด้วยวิญญาณ ชลันดาผูกพันมั่นคง แม้แต่ในสายป่านแห่งความตาย เธอก็ยังพะวงว่า พี่ชายจะอนุญาตหรือไม่...

เขารู้...เพียวเขาตะโกนก้อง ให้สติน้อยนิดของเธอรับรู้ว่า
"ไม่อนุญาต!"
ชลันดาจะทนต่อความรวดร้าวทรมาน จะต่อสู้กับเวทนาแห่งสังขารสุดฤทธิ์ เพียงเพื่อคอยเขา

คำมั่นสัญญา ของ ทมยันตี  หน้า 401-402



"หลับเถิดคนดี...คอยพี่รินด้วย พี่จะอยู่เพื่อสุดา...แล้วพี่จะตามไป..."

"อนุญาต! หลับได้แล้วจ้ะ!"

คำมั่นสัญญา ของ ทมยันตี  หน้า 404



น้ำตาแตกอีกรอบ  :'( :'( :'(

กันย์:
อิอิ สงสัยเรื่องนี้กันย์จะเข้าคู่กะพี่นานะเพราะชอบเรื่องเดียวกัน :-X

อืมที่จริงมีเยอะเลยค่ะเรื่องประโยคประทับใจเนี่ย แต่ว่าตอนนี้หนังสือที่มีประโยคประทับใจอยู่ในมือมีเพียงแฮร์รี่(เหอๆ) ขอยกแฮร์รี่ก่อนละกันนะคะ

-------------------------
เริ่มจากเล่ม4 แฮร์รี่พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี เพราะเป็นเล่มแรกที่ทำให้กันย์ร้องไห้ออกมาได้ ความจริงเริ่มน้ำตาไหลด้วยอารมณ์เดียวกับเฮอร์ไมโอนี่หน้า409  แต่ประโยคที่กินใจที่สุดอยู่ในหน้า411
ตั้งแต่ที่รอนพูดว่า
"อะไรนะ"รอนแผดเสียงอย่างโมโห "สี่คะแนนรึ ลำเอียงเฮงซวยนี่ เขาให้ครัมตั้งสิบคะแนน!"

แต่แฮร์รี่ไม่สนใจ ต่อให้คาร์คารอฟให้คะแนนเขาศูนย์คะแนน เขาก็ไม่สนใจ อาการโกรธแค้นของรอนมีค่ามากมายหลายร้อยเท่านัก...

มันเป็นอะไรที่แบบเห็นได้ชัดว่าแฮร์รี่แคร์เพื่อนคนนี้มากแค่ไหน แล้วก็ความอ้างว้างโดดเดี่ยวจะไม่มีอีกต่อไปเพียงแค่มีเพื่อนอย่างรอนเคียงข้างง่ะ :-*

--------------------------

เล่ม5 แฮร์รี่พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ เล่มนี้ซึ้งมากๆกับคำพูดของปู่ดัม หน้า1009-1010

"ฉันเป็นห่วงเธอมากเกินไป" ดัมเบิลดอร์บอกเรียบๆ "ฉันเป็นห่วงความสุขของเธอมากกว่าจะห่วงเรื่องที่เธอต้องรู้ความจริง ห่วงเรื่องความสุขสงบทางใจของเธอมากกว่าแผนการของฉันเอง ห่วงชีวิตของเธอมากกว่าชีวิตของคนอื่นๆที่จะต้องสูญเสียไปถ้าแผนนี้ล้มเหลว พูดอีกอย่างฉันทำตัวเหมือนที่โวลเดอมอร์คาดว่าคนโง่ๆอย่างพวกเราชอบทำกันนั่นละ
มีทางป้องกันไหม ฉันขอท้าทุกคนที่เฝ้าดูเธออย่างที่ฉันทำ -- และเฝ้าดูเธอใกล้ชิดมากกว่าที่เธอจะคาดคิด -- ว่าจะไม่มีใครไม่ต้องการป้องกันเธอไม่ให้ต้องเจ็บปวดมากขึ้นไปกว่าที่เธอต้องทนทรมานมาแล้ว ฉันจะห่วงเรื่องอะไรกัน ถ้าคนหรือสัตว์จำนวนหนึ่งที่ไร้ชื่อไร้หน้า ต้องถูกฆ่าตายในอนาคตที่เรือนราง ถ้าที่นี่ และตอนนี้ เธอยังมีชีวิตอยู่ แข็งแรง และมีความสุข ฉันไม่นึกฝันเลยว่าฉันจะมีคนเช่นนี้อยู่ในมือ..."

ง่า..อ่านแล้วรู้สึกว่าปู่ดัมรักแฮร์รี่มากๆเลยอ่ะ มันทำให้เราคิดว่าปู่ดัมรักแฮร์รี่เหมือนลูกชายคนหนึ่งที่เฝ้าทะนุถนอม แต่ก็ไม่ได้ทำให้แฮร์รี่เสียคนโดยแอบเฝ้าดูอยู่ห่างๆตลอดเวลา ซึ้งๆ

----------------------------------

แล้วจะมาแจมอีกนะคะ ;)

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว